Jesień - Karl Ove Knausgard

Nieznane oblicze literackiego wojownika Nowa seria Karla Ovego Knausgarda Jest ciepła sierpniowa noc, schyłek lata i zarazem początek niezwykłej znajomości. Ona ma przyjść na świat za sześć miesięcy. On ma już troje dzieci, żonę i dom. Obydwu tym cechom daje upust w intymnej historii o życiu i miłości do świata, pisanej z myślą o nienarodzonym dziecku. ? Będziesz przyglądać mu się po swojemu, będziesz doświadczać go po swojemu, gromadzić swoje własne doświadczenia i wieść własne życie, więc to oczywiste, że przede wszystkim robię to dla siebie: pokazując Ci świat, moja maleńka, przekonuję się, że warto żyć?. To empatyczna opowieść o tym, co najprostsze, a zarazem najważniejsze i najpiękniejsze w życiu; o tym, w czym tkwi jego największa magia. Tekst Karla Ovego ilustrują wyjątkowe grafiki autorstwa Vanessy Baird, jednej z najbardziej rozchwytywanych współczesnych artystek norweskich. To największy hołd dla rodzicielstwa, jaki kiedykolwiek czytałem. Największa pochwała życia, które na co dzień wydaje nam się pasmem udręk, nudy, banału, rutyny, a tutaj pokazuje przecież swoją nieraz okrutną, ale zawsze piękną twarz. Po tej lekturze należałoby właściwie porzucić dotychczasowe życie, pełne bzdur, przejmowania się rzeczami niewartymi nawet splunięcia, toczenia awantur o sprawy niegodne jednego słowa, życia przepełnionego uczuciami niskimi i wypreparowanego z uczuć najwyższych. Knausgard w pewnym sensie ratuje nasze dusze. Krzysztof Varga, Gazeta Wyborcza

• Tytuł: Jesień
• Autor: Karl Ove Knausgard
• Wydawca: Literackie
• Kategoria: powieść psychologiczna
• ISBN: 978-83-08-06194-7
• Okładka: twarda
• Rozmiar: 123x197
• Strony: 240

„Jesień” Karla Ovego Knausgårda to pierwszy tom cyklu Cztery pory roku, intymny zbiór krótkich esejów pisanych z myślą o nienarodzonej córce. To książka o patrzeniu na świat na nowo: o rzeczach najprostszych, codziennych, często pomijanych – i o tym, jak wiele znaczeń kryje się w ich zwyczajności.

O czym jest „Jesień”

• List do dziecka – Knausgård opisuje świat tak, jak chciałby go pokazać swojej przyszłej córce: drzwi, kran, fotel ogrodowy, słońce, wodę, drzewa. To zapis czułości i zachwytu nad codziennością.
• Krótki esejowy format – książka składa się z krótkich, kilkustronicowych tekstów o przedmiotach, zjawiskach i emocjach. Każdy jest osobnym oknem na świat.
• Zmiana tonu – zamiast dramatycznej, rozedrganej „Mojej walki”, autor proponuje spokojny, kontemplacyjny sposób patrzenia na życie. To „poczciwy i czuły egzystencjalizm”.
• Rodzinność i pokora – życie rodzinne staje się centrum, a świat – przestrzenią niezmiennych wartości, które autor próbuje uchwycić i zrozumieć.

„Jesień” to piękna, spokojna książka o zachwycie nad światem, który zwykle mijamy bez spojrzenia. Knausgård pisze z niezwykłą uważnością – potrafi wydobyć sens z plastikowej torby, muchy, kranu czy ogrodowego fotela. Jego proza jest tu bardziej czuła niż ekshibicjonistyczna, bardziej kontemplacyjna niż dramatyczna.

To literatura, która działa jak zatrzymanie czasu: pozwala zobaczyć codzienność w jej pełnej, nieoczywistej urodzie. Intymna, mądra, pełna pokory – „Jesień” jest jednym z najpiękniejszych hołdów dla rodzicielstwa i życia w jego najprostszej formie.